پنجشنبه ۱۸ اوت ۲۰۱۱

سانسور پس از 900 سال



حتماً خبر سانسور خسرو و شیرین نظامی را شنیده اید. منظومه ایی که 9 قرن پیش سروده شده است و در حال حاضر بخشی کلمات و مصرع های آن غیر قابل انتشار شناخته شده اند و می بایست سانسور شوند.
در وهله اول به این فکر می کنم، آدم های نهصد سال پیش متمدن تر و به قولی با جنبه تر از ما بودند، چرا که آن زمان با خواندن این اشعار به باتلاق معصیت و گناه فرو نمی رفتند!
دوم اینکه چطور می شود، یک اثر هنری که جزو میراث یک ملت است، تحریف شود و هر کسی بخواهد آن را به سلیقه خود کم یا زیاد کند، اصولاً نسل بعدی می تواند به آثار هنری کشورش اعتماد کند و متعاقب آن به آن افتخار کند!؟...
سوم اینکه اصلاً چرا باید سانسور شود!؟ مگر تاکنون که سانسور نشده فسق و فجور در میان جامعه ادبی به وجود آمده است؟ اصلاً مگر خواندن اشعاری که در آن روابط عاشقانه زن و مرد به تصویر کشیده شده، موجب ایجاد فساد در جامعه می شود!؟ اگر آن طور است، چرا خداوند دانا و حکیم در کتاب خود، قرآن، داستان رابطه زلیخا و حضرت یوسف را بیان فرموده است!؟

0 نظرات:

ارسال يک نظر